Waar akasias lang skadu’s oor die Karoo trek, loop ’n man wat nie aan ’n enkele naam behoort nie. Hulle noem hom Duquesne.

​

’n Skåld van die veld. Hy sing nie om te vermaak nie — maar om te onthou. Deur oorlog en stilte, deur bloed en stof, dra hy wat ander vergeet het. Nie alles word gesê nie. Wat stil geword het…het nie verdwyn nie.

​

Party dinge… word net gesing.